Vrienden

Arthur en Cyrille...

Verjaardagsfeestje

...voor de vriendjes en vriendinnetjes. Margaux en Arthur hadden er elk 5 mogen uitnodigen. Evenredigheid met de leeftijd (7 jaar = 7 vriendjes) hebben we al lang achterwege gelaten. In totaal dus 12 van die 7-jarige rakkers op ons dak. Een mens trekt wat over zijn hoofd. Enfin, eind april mag er toch al eens mooi weer verwacht worden, Xavier en ik dus weer eens vol goede moed en creativiteit een schattenjacht georganiseerd. Het stak echt goed ineen: bij elke opdracht wonnen ze een woord, die woorden vormden een zin, en dat was een aanwijzing naar de schat (je ziet: didactisch verantwoord ook nog!). De schat op zich was dat iets minder: een kartonnen doos met 12 zakjes chips...

Enfin, wij dus op weg, maar na de 3de proef - en toen waren we al in het park van Arenberg - begon de lucht onheilspellend donker te worden, met al wat druppels en gedonder erbij. "Ik ben eigenlijk wel heel bang voor onweer" Tja ze zijn natuurlijk nog maar 7 hé. Opdracht 4, 5 en 6 dus wijselijk geschrapt en in ijltempo richting St Lambertuskerk, alwaar tussen de struiken de hogervermelde schat verstopt zat. Er was geen tijd meer om de zin te zoeken; Xavier riep gewoon " 't zit in de struiken!!!" en daarna op een drafje naar PDL 18. Daar waren we nahijgend en toch een mini beetje nat net van onze pannenkoeken met véééééél suiker aan het smullen, toen buiten werkelijk de zondvloed naar beneden kwam! Net op tijd binnen!!

Cake'jes versieren is gelukkig nog steeds een hit, de rest hield zich ook wel bezig...

En dus was het tof geweest met Anja, Bram, Cedric, Jan-Willem, Lara, Laura, Luis, Masja, Maxime en Milan :-)

Verjaardagsfeestje

... voor de familie. Omdat Xavier tot en met de dag voordien in het ziekenhuis verbleef (omwille van een buikgriepviruske van niemendalle :-S), was het snel effe improviseren en wellicht niet zo culinair hoogstaand als mijn hobbykok het had gewild, maar het was SUPER lekker en gezellig en de kids vonden het een echte hit.

Wij zijn nl de gelukkige bezitters van een écht paella stel (gasvuur + pan) en naast spectaculair is dat nog lekker ook. Als voorgerecht verse pasta met zelfgemaakte rode pesto en als dessert appeltaart. Tussen de bedrijven door hebben de kids + mannen zich nog laten gaan op de kermis. Hiervan bestaat helaas geen fotografisch materiaal gezien ondergetekende als commis met vanalles over en weer draafde van keuken naar paellapan en ook nog de afwas moest doen enzo :-)

Daar is de kermis weer

En uiteraard konden de kids weer niet wachten om eendjes te vissen (resultaat: een pijl-en-boog, een gitaartje en een juwelensetje) en rondjes te draaien op de draaimolen (resultaat: géén flosj). Nu nog de botsauto's ontdekken... maar ik vrees dat mama en papa dan mee zullen moeten.

12 april...

...was in 2001 naast witte donderdag ook nog de geboortedag van Arthur en Margaux! 7 jaar geleden dus al. En voor de allereerste keer zijn ze niet thuis op hun verjaardag... groot worden, heet dat dan: ze waren op scoutskamp. Ze zijn daar natuurlijk uitgebreid gevierd en toen ze zondag thuiskwamen, stond er hier in PDL18 ook nog een klein kadootje voor hen klaar.

Ze waren allebei over the moon en zo fier als een gieter. De fietsen moesten on-mid-del-lijk uitgetest worden op het pleintje aan de kerk. En des te meer omdat Tommeke Boonen diezelfde namiddag voor de 2de keer in zijn carrière Paris-Roubaix gewonnen heeft: rond het plein is het asfalt, maar achter de kerk is er een zware kasseistrook :-)

De fietsen zijn een ietsie pietsie op de groei gekocht (kan geen probleem zijn, gezien het tempo waarmee ze groeien); opstappen is nog een evenwichtskunstje en afstappen vaak een zwaartekrachtprobleem, maar eens op de fiets en aan het rijden, is er geen houden aan. En dan hebben ze nog niet geleerd hoe ze hun resp. 6 (Margaux) en 12 (Arthur) versnellingen moeten gebruiken!!!!!

Lente?

Een bloemeke in onze overigens nog kale tuin, allé eigenlijk in de vijver. Zou de lente dan toch stillekes in aantocht zijn? De temperaturen schijnen toch iets anders te willen zeggen: gisternacht vroor het nog de stenen uit de grond...

Jong geleerd...

Margaux wilde met alle geweld mama helpen. Er was geen houden aan. Benieuwd hoe dat over pakweg een jaar of 20 zal zijn :-) Om toch iets niet té delicaat te geven, dan toch maar enkele zakdoeken aan haar toevertrouwd. Nog nooit zijn deze zo lang en met zoveel toewijding gestreken...