Met 4 koppels en 11 kids daalden we af in de mijn van Blégny, tegen Luik. Eerst tot 30m diep, dan via een zeer steile trap naar 60m diep. Nee, tot 1 km diepte zijn we niet geweest, dat gaat trouwens niet meer wegens ondergelopen.
Een hele toffe gids, zelf nog 23 jaar mijnwerker in de Limburg, had om de 5 minuten een flauw mopje klaar dat toch door het kleine grut gesmaakt werd. Op het einde werd het zelfs emotioneel pakkend toen hij de kids vermaande om goed te leren op school zodat ze later een beroep konden kiezen dat ze graag deden en waar ze gelukkig van werden. Want hij had niet veel keuze gehad...
Torengebouw van Blégny-mine en wachten op de (dubbeldekker-)lift om naar beneden te gaan
Daar hebben we ons nu eens niet aan gehouden, zie. Kon ook geen kwaad meer, geen mijngas meer te bespeuren!
De gids legt het gebruik van dynamiet uit, waarna hij, bij wijze van ontploffing, het deksel van een metalen kist liet dichtvallen. Alle kids sprongen een gat in de lucht van het schrikken!
De trap van -1 naar -2 (enfin van -30 naar -60!)
In Blégny liggen de kolenlagen in een hellingsgraad van 38% en ze zijn maar max. 1m hoog. Kruip daar maar eens tussen! Heel handig om te ontginnen...
Bij een grote boormachine, alles werkt(e) op perslucht, een hels lawaai! En in het treintje dat de kolenwagonnetjes voortrok.
Oef, veilig weer terug in de open lucht.
